آموزش ساخت سامانه تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه با NetFlow و پایتون
در سالهای اخیر، شبکههای سازمانی به یکی از مهمترین بخشهای زیرساخت فناوری اطلاعات تبدیل شدهاند. تقریباً تمام سرویسهای سازمانی، از سامانههای مالی و اداری گرفته تا نرمافزارهای اتوماسیون، سرویسهای ابری، ارتباطات بین شعب و دسترسی کاربران به اینترنت، به عملکرد صحیح و پایدار شبکه وابسته هستند. به همین دلیل، هرگونه اختلال، سوءاستفاده یا رفتار غیرعادی در شبکه میتواند پیامدهای فنی، مالی و حتی اعتباری قابلتوجهی برای سازمان ایجاد کند.
در گذشته، مدیران شبکه عمدتاً با بررسی دستی لاگها، مشاهده نمودارهای مصرف پهنای باند و استفاده از ابزارهای ساده مانیتورینگ، مشکلات شبکه را شناسایی میکردند. این روشها هنوز هم ارزشمند هستند، اما با افزایش حجم ترافیک و پیچیدهترشدن حملات سایبری، دیگر بهتنهایی کافی نیستند. یک مهاجم ممکن است بدون ایجاد قطعی آشکار، بهآرامی در شبکه حرکت کند، سرویسها را شناسایی کند، ارتباطات خود را با مقصدهای مشکوک برقرار کند یا اطلاعاتی را به بیرون از سازمان انتقال دهد.
در چنین شرایطی، تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه مبتنی بر دادههای جریان شبکه (NetFlow) میتواند دید کاملاً مناسبی از رفتار ترافیکی ایجاد کند.NetFlow بهجای ذخیره تمام بستههای شبکه، خلاصهای از ارتباطات را ثبت میکند و اطلاعاتی مانند آدرس مبدأ و مقصد، پورتها، پروتکل، حجم داده و مدت زمان ارتباط را در اختیار مدیر شبکه قرار میدهد.
در این مقاله، من به بررسی طراحی و پیادهسازی یک سامانه تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه با استفاده از Python و NetFlow میپردازم. هدف این سامانه، شناسایی رفتارهایی مانند اسکن پورت، افزایش غیرعادی ترافیک، ارتباط با مقصدهای ناشناس، تلاش برای انتقال حجم زیاد اطلاعات و برخی الگوهای احتمالی حملات DDoS است.
تأکید میکنیم که این سامانه قرار نیست جایگزین کامل فایروال، IDS یا SIEM باشد؛ بلکه هدف آن، ایجاد یک لایه تحلیلی و هوشمند جهت تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه است تا تیمهای شبکه و امنیت بتوانند رخدادهای مشکوک را سریعتر مشاهده و بررسی کنند.
ناهنجاری ترافیک شبکه چیست و چرا شناسایی آن اهمیت دارد؟
ناهنجاری به رفتاری گفته میشود که با الگوی معمول و مورد انتظار شبکه تفاوت محسوسی داشته باشد. این تفاوت لزوماً به معنای حمله نیست، اما میتواند نشانهای از یک مشکل، خطای پیکربندی، فعالیت غیرمجاز یا تهدید امنیتی باشد.
برای مثال، فرض کنیم در یک سازمان، کامپیوترهای کاربران معمولاً در طول روز به سرویسهای داخلی، DNS، وبسایتهای سازمانی و چند سرویس ابری متصل میشوند. اگر یکی از سیستمها ناگهان به صدها آدرس IP در کشورهای مختلف متصل شود یا در مدت کوتاه تعداد زیادی پورت را روی سرورهای داخلی آزمایش کند، این رفتار با الگوی عادی آن کاربر تفاوت دارد.
برخی نمونههای ناهنجاری عبارتاند از:
- افزایش ناگهانی تعداد ارتباطهای خروجی
- اتصال یک سیستم به تعداد زیادی پورت مقصد
- ارسال حجم زیادی از اطلاعات در ساعات غیرکاری
- ارتباط مکرر با یک IP ناشناخته
- افزایش تعداد بستههای TCP بدون تکمیل صحیح ارتباط
- ارسال درخواستهای زیاد به یک سرویس مشخص
- تغییر غیرعادی در الگوی ارتباطی یک سرور
- ارتباط یک سیستم داخلی با مقصدی که در فهرست تهدیدها قرار دارد
یکی از نکات مهم در تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه این است که رفتار غیرعادی را باید نسبت به خط پایه شبکه یا همان Baseline سنجید. ممکن است ارسال چند گیگابایت داده برای یک سرور Backup کاملاً طبیعی باشد، اما همین میزان برای یک سیستم کاربری عادی، مشکوک تلقی میشود.
فناوری NetFlow چیست و چه اطلاعاتی از ترافیک ارائه میدهد؟
NetFlow فناوریای است که ابتدا توسط Cisco توسعه پیدا کرد و بعدها فناوریهای مشابهی مانند IPFIX نیز برای آن شکل گرفتند. در NetFlow، هر جریان ارتباطی بهعنوان یک رکورد ذخیره میشود. این جریان معمولاً بر اساس ترکیبی از مشخصات زیر تعریف میشود:
- IP مبدأ
- IP مقصد
- پورت مبدأ
- پورت مقصد
- پروتکل انتقال
- Interface ورودی
- Interface خروجی
- زمان شروع جریان
- زمان پایان جریان
- تعداد بستهها
- تعداد بایتها
برای نمونه، یک رکورد NetFlow ممکن است نشان دهد که:
Source IP: 10.10.20.45
Destination IP: 10.10.30.15
Source Port: 51522
Destination: 443
Protocol: TCP
Packets: 120
Bytes: 18500
Duration: 42 seconds
این رکورد به ما میگوید که سیستم 10.10.20.45 با استفاده از TCP و پورت مبدأ 51522 به سرویس HTTPS روی سرور 10.10.30.15 متصل شده است.
NetFlow محتوای بسته را نشان نمیدهد؛ یعنی معمولاً نمیدانیم درون ارتباط دقیقاً چه اطلاعاتی منتقل شده است، اما الگوی ارتباطی را بهخوبی مشخص میکند. همین الگو، پایه اصلی برای تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه در بسیاری از سناریوهای امنیتی است.
بررسی معماری جامع سامانه تشخیص ناهنجاری شبکه
معماری پیشنهادی من برای این سامانه از چند بخش اصلی تشکیل میشود:
Cisco Router / Switch
|
v
NetFlow Exporter
|
v
NetFlow Collector
|
v
Python Analysis Engine
|
+----+----+
| |
v v
Alert Dashboard
در این معماری، تجهیزات Cisco IOS-XE اطلاعات جریانهای شبکه را به سمت یک Collector ارسال میکنند. Collector دادهها را دریافت و ذخیره میکند. سپس موتور تحلیل Python اطلاعات را پردازش کرده و الگوهای غیرعادی را شناسایی میکند.
برای درک بهتر نحوه ارتباط این تجهیزات و آشنایی با وظایف هرکدام، ابتدا باید با مبانی شبکه آشنا بود. این مباحث در دورههای بخش آموزش شبکه بهصورت پایهای آموزش داده میشوند.
خروجی سامانه میتواند یکی از موارد زیر باشد:
- ارسال هشدار ایمیلی
- ارسال پیام به تیم امنیت
- ثبت رخداد در SIEM
- نمایش در داشبورد
- پیشنهاد اعمال ACL
- ایجاد Ticket در سامانه مدیریت رخداد
- اجرای واکنش خودکار در سناریوهای پرخطر
در مرحله ابتدایی، من توصیه میکنم سامانه فقط نقش تشخیص و هشدار داشته باشد. پس از اعتبارسنجی نتایج و کاهش هشدارهای اشتباه، میتوان قابلیت واکنش خودکار را به آن اضافه کرد.
راهنمای پیکربندی و جمعآوری دادههای NetFlow از تجهیزات سیسکو (Cisco)
در تجهیزات Cisco IOS-XE میتوان با استفاده از Flexible NetFlow، جریانهای شبکه را تعریف و به مقصد مشخص ارسال کرد. نمونهای ساده از پیکربندی مفهومی بهصورت زیر است:
flow record NETWORK-FLOW-RECORD
match ipv4 source address
match ipv4 destination address
match ipv4 protocol
match transport source-port
match transport destination-port
collect counter bytes long
collect counter packets long
collect timestamp absolute first
collect timestamp absolute last
flow exporter PYTHON-COLLECTOR
destination 192.0.2.50
transport udp 2055
export-protocol netflow-v9
flow monitor NETWORK-FLOW-MONITOR
record NETWORK-FLOW-RECORD
exporter PYTHON-COLLECTOR
cache timeout active 60
interface GigabitEthernet0/0/0
ip flow monitor NETWORK-FLOW-MONITOR input
ip flow monitor NETWORK-FLOW-MONITOR output
در این مثال، روتر رکوردهای جریان را ایجاد کرده و آنها را به سرور Collector با آدرس 192.0.2.50 ارسال میکند.
در محیط واقعی برای تشخیص دقیق ناهنجاری ترافیک شبکه باید رعایت چند نکته را مدنظر قرار داد:
- آدرس Collector باید در شبکه مدیریتی یا شبکهای امن قرار داشته باشد.
- دسترسی UDP مربوط به NetFlow باید محدود شود.
- حجم داده Export شده باید با ظرفیت Collector هماهنگ باشد.
- روی تجهیزات کمتوان، تنظیمات باید با احتیاط انجام شود.
- مدت نگهداری Flowها باید بر اساس نیاز سازمان مشخص شود.
- همگامسازی زمان تجهیزات با NTP ضروری است.
اگر ساعت روتر، Collector و سرور تحلیل هماهنگ نباشد، بررسی زمانی رخدادها دشوار میشود.
افرادی که هنوز با مفاهیم پایه شبکه، ساختار روترها و سوئیچها و نحوه ارتباط تجهیزات شبکه آشنایی کافی ندارند، میتوانند با شرکت در دوره نتورک پلاس این مباحث را از پایه یاد بگیرند.
نحوه تعریف خط پایه (Baseline) در شبکه برای تحلیل رفتار عادی
تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه بدون شناخت رفتار عادی شبکه، دقت مطلوبی نخواهد داشت. بنابراین، اولین مرحله در طراحی سامانه، جمعآوری داده در یک دوره مشخص و ایجاد خط پایه است.
این دوره میتواند از چند روز تا چند هفته طول بکشد. در این مدت، سامانه اطلاعاتی مانند موارد زیر را ثبت میکند:
- میانگین ترافیک هر میزبان
- تعداد مقصدهای معمول هر سیستم
- پورتهای پرکاربرد
- ساعات اوج مصرف
- الگوی ترافیک سرورها
- میزان طبیعی ترافیک خروجی
- تعداد متوسط ارتباطهای همزمان
- رفتار معمول شعب و لینکهای WAN
برای مثال، ممکن است مشخص شود که سرور حسابداری هر روز بین ساعت ۲۳ تا ۱ بامداد حجم زیادی داده به سرور Backup ارسال میکند. اگر این الگو در Baseline ثبت شده باشد، سامانه آن را بهعنوان تهدید گزارش نخواهد کرد.
اما اگر همان سرور در ساعت ۱۰ صبح به یک IP خارجی ناشناس، حجم قابلتوجهی داده ارسال کند، امتیاز ناهنجاری آن افزایش مییابد.
نحوه تشخیص اسکن پورت (Port Scan) در ترافیک شبکه
یکی از سادهترین سناریوها در تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه، شناسایی Port Scan است. در این نوع فعالیت، مهاجم تلاش میکند پورتهای باز یک میزبان یا چندین میزبان را شناسایی کند.
فرض کنیم سیستم 10.10.20.45 در مدت یک دقیقه به آدرس 10.10.30.15 روی پورتهای زیر متصل شود:
21, 22, 23, 25, 53, 80, 110, 139, 443, 445,
3389, 8080, 8443, 3306, 5432, 5900
اگر چنین رفتاری با فعالیت مجاز اسکن آسیبپذیری سازمان مرتبط نباشد، میتواند نشانه شناسایی سرویسها باشد.
منطق ساده تشخیص میتواند بهصورت زیر باشد:
if unique_destination_ports > 20 and time_window <= 60:
alert("Possible port scan detected")
البته عدد ۲۰ برای همه شبکهها مناسب نیست. در شبکهای که ابزارهای مدیریت و مانیتورینگ متعددی دارد، آستانه باید بالاتر باشد. همچنین بهتر است تعداد مقصدها و نرخ ارتباطها نیز در نظر گرفته شود.
مثال عینی
فرض کنیم یک لپتاپ کاربر در حالت عادی، روزانه حدود ۱۵ مقصد مشخص دارد و تقریباً همیشه از پورتهای ۸۰ و ۴۴۳ استفاده میکند. اگر این لپتاپ ناگهان در ۳۰ ثانیه به ۱۵۰ پورت در ۴۰ سرور داخلی متصل شود، سامانه میتواند:
- رخداد را ثبت کند.
- امتیاز ریسک را افزایش دهد.
- هویت سیستم را از CMDB دریافت کند.
- بررسی کند آیا IP متعلق به تیم تست نفوذ است یا خیر.
- در صورت نبود مجوز، هشدار سطح بالا ایجاد کند.
شناسایی افزایش غیرعادی حجم ترافیک و خروج ناگهانی دادهها
سناریوی دیگر، افزایش ناگهانی حجم ترافیک است. این افزایش میتواند به دلایل مختلفی رخ دهد:
- حمله DDoS
- انتقال غیرمجاز اطلاعات
- انتشار بدافزار
- اجرای اشتباه Backup
- خرابی نرمافزار
- Loop شبکه
- فعالیت یک سرویس غیرمجاز
برای تشخیص این حالت، میتوان حجم ترافیک هر IP را در بازههای زمانی مشخص با میانگین تاریخی آن مقایسه کرد.
یک روش ساده:
اگر مقدار بهدستآمده از یک آستانه مشخص بیشتر باشد، رخداد مشکوک ثبت میشود.
مثال عینی
فرض کنیم یک سیستم کاربری در سه هفته گذشته، بهطور میانگین روزانه ۵۰۰ مگابایت ترافیک خروجی داشته است. اما در یک ساعت مشخص، ۸ گیگابایت داده ارسال میکند. این افزایش بهتنهایی اثباتکننده حمله نیست، اما باید بررسی شود:
- آیا کاربر در حال انتقال فایلهای حجیم بوده است؟
- آیا سیستم در حال Backupگیری است؟
- آیا مقصد، سرویس ابری مجاز است؟
- آیا حجم داده به یک IP ناشناخته ارسال شده؟
- آیا ترافیک در ساعات غیرکاری رخ داده است؟
سامانه میتواند در این شرایط هشدار «احتمال انتقال غیرعادی داده» ایجاد کند.
تشخیص رفتار احتمالی DDoS
NetFlow در تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه هنگام وقوع حملات DDoS بسیار کاربردی است .برای مثال، اگر یک سرور در مدت کوتاه از هزاران IP مختلف درخواست دریافت کند، تعداد Flowها بهسرعت افزایش مییابد.
شاخصهای قابل بررسی عبارتاند از:
- تعداد Source IPهای منحصربهفرد
- تعداد Connectionها در ثانیه
- نسبت بستههای ورودی به خروجی
- تعداد ارتباطهای نیمهکاره
- افزایش حجم ترافیک به یک پورت خاص
- تغییر ناگهانی در وضعیت CPU یا Interface
مثال عینی
فرض کنیم یک وبسرور سازمانی معمولاً در هر ثانیه ۲۰۰ ارتباط دریافت میکند. ناگهان این عدد به ۲۰ هزار ارتباط در ثانیه افزایش مییابد، اما حجم پاسخهای خروجی بسیار کمتر از حالت عادی است. چنین الگویی میتواند نشانه حمله SYN Flood یا یک حمله لایه کاربردی باشد.
در این حالت، سامانه Python میتواند:
- هشدار فوری ایجاد کند.
- اطلاعات را با ظرفیت سرویس مقایسه کند.
- مقصد حمله و پورت موردنظر را مشخص کند.
- وضعیت Interface روتر را بررسی کند.
- پیشنهاد فعالسازی Rate Limit یا ACL بدهد.
- رخداد را به تیم امنیت و مدیر سرویس اطلاع دهد.
طراحی موتور پردازش و تحلیل داده با زبان Python
برای پیادهسازی موتور تحلیل، میتوان از کتابخانههای مختلف Python استفاده کرد. وظایف اصلی موتور عبارتاند از:
- دریافت داده از Collector
- تبدیل رکوردها به ساختار قابل تحلیل
- گروهبندی بر اساس IP مبدأ و مقصد
- محاسبه شاخصها
- مقایسه با Baseline
- ایجاد امتیاز ناهنجاری
- تولید هشدار
ساختار ساده داده میتواند به شکل زیر باشد:
سپس میتوان جریانها را بر اساس IP مبدأ گروهبندی کرد:
این نمونه کد ساده، پایه منطقی بسیاری از سامانههای پیشرفته تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه را نشان میدهد.
مدل امتیازدهی ناهنجاری
بهجای تصمیمگیری بر اساس یک قانون واحد، بهتر است چند شاخص با یکدیگر ترکیب شوند. برای مثال:
که در آن:
- : امتیاز تعداد پورتهای غیرعادی
- : امتیاز حجم ترافیک
- : امتیاز رفتار ارتباطی
- : امتیاز مقصد تهدیدشده
- : امتیاز مربوط به ساعات غیرعادی
برای نمونه:
| شاخص | وضعیت | امتیاز |
| تعداد پورتهای مقصد زیاد | بیشتر از ۳۰ پورت | ۳۰ |
| حجم خروجی غیرعادی | بالاتر از ۵ برابر میانگین | ۲۵ |
| مقصد در فهرست تهدید | تأییدشده | ۴۰ |
| فعالیت در ساعات غیرکاری | بله | ۱۰ |
| ارتباط با سرور حساس | بله | ۲۰ |
اگر امتیاز نهایی کمتر از ۳۰ باشد، فقط ثبت رخداد انجام میشود. امتیاز ۳۰ تا ۶۰ باعث هشدار میشود و امتیاز بالاتر از ۶۰ میتواند بررسی فوری یا محدودسازی موقت را فعال کند.
استفاده از یادگیری ماشین (Machine Learning)
در مراحل پیشرفتهتر تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه، میتوان از الگوریتم Isolation Forest در یادگیری ماشین استفاده کرد .در این روش، سیستم بهجای تکیه کامل بر قوانین ثابت، الگوهای رفتاری معمول را از دادهها یاد میگیرد.
یکی از الگوریتمهای مناسب برای شروع، Isolation Forest است. این الگوریتم برای شناسایی دادههایی طراحی شده که از الگوی عمومی فاصله دارند.
ویژگیهای ورودی میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- تعداد Flowها در دقیقه
- تعداد IPهای مقصد
- تعداد پورتهای مقصد
- مجموع بایتها
- میانگین مدت ارتباط
- نسبت ترافیک ورودی به خروجی
- تعداد ارتباطهای ناموفق
البته یادگیری ماشین بدون داده باکیفیت، نتیجه مناسبی نخواهد داشت. اگر دوره آموزش شامل حملات یا رفتارهای غیرعادی باشد، مدل ممکن است آنها را بهعنوان رفتار عادی یاد بگیرد. همچنین خروجی مدل باید با قواعد عملیاتی و اطلاعات داراییها ترکیب شود.
اتصال سامانه به Syslog و SIEM
NetFlow بهتنهایی کافی نیست. برای افزایش دقت، بهتر است دادههای Flow با Syslog، اطلاعات احراز هویت، دادههای فایروال و اطلاعات داراییها ترکیب شوند. متقاطعسازی (Correlation) دادههای NetFlow با سایر منابع، دقت تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه را به شدت افزایش میدهد:
برای مثال:
- NetFlow نشان میدهد یک IP به تعداد زیادی پورت متصل شده است.
- Syslog نشان میدهد همان IP چندین بار ورود ناموفق داشته است.
- CMDB مشخص میکند IP متعلق به یک سرور حساس است.
- Threat Intelligence اعلام میکند مقصد خارجی در فهرست مخرب قرار دارد.
ترکیب این شواهد، احتمال صحت رخداد را بسیار افزایش میدهد.
در این حالت، سامانه میتواند بهجای چند هشدار جداگانه، یک رخداد تجمیعی ایجاد کند:
این نوع هشدار برای تیم SOC بسیار ارزشمندتر از دهها پیام پراکنده است.
ترفندهای کاهش هشدارهای اشتباه (False Positive) در تیم SOC
یکی از مهمترین معیارهای موفقیت سامانه، کاهش False Positive است. اگر سامانه برای هر رفتار غیرعادی هشدار ایجاد کند، کارشناسان پس از مدتی به هشدارها اعتماد نخواهند کرد.
برای کاهش هشدارهای اشتباه میتوان اقدامات زیر را انجام داد:
- تعریف Allowlist برای اسکنرهای مجاز
- شناسایی سرورهای Backup
- توجه به نقش هر دارایی
- مقایسه با رفتار تاریخی
- درنظرگرفتن ساعت و روز هفته
- ترکیب چند منبع داده
- استفاده از سطوح مختلف هشدار
- بازبینی دورهای قوانین
برای مثال، اگر تیم امنیت هر دوشنبه اسکن آسیبپذیری انجام میدهد، سامانه باید این فعالیت را بشناسد و آن را با حمله واقعی اشتباه نگیرد.
نکات و ملاحظات امنیتی در حفاظت از سرور تحلیل ترافیک
خود سامانه تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه به دلیل داشتن دسترسی به لاگهای حساس، یک هدف ارزشمند برای مهاجمان است. مهمترین ملاحظات عبارتاند از:
- نگهداری امن Credentialها
- استفاده از ارتباط رمزنگاریشده
- محدودسازی دسترسی سرور تحلیل
- ثبت تمام فعالیتهای مدیریتی
- استفاده از حساب کاربری اختصاصی
- اعطای حداقل سطح دسترسی لازم
- اعتبارسنجی ورودیها
- جلوگیری از تزریق دستور CLI
- تهیه Backup پیش از تغییرات
- آزمایش در محیط غیرعملیاتی
همچنین نباید آدرسهای IP یا اطلاعات حساس شبکه بدون نیاز در پیامهای عمومی هشدار منتشر شوند.
نقشه راه و مراحل ۶ گانه پیادهسازی سامانه در سازمان
من برای اجرای این پروژه، پیادهسازی مرحلهای را مناسبتر از توسعه یکباره میدانم.
مرحله اول: جمعآوری داده
در این مرحله، NetFlow و Syslog فعال میشوند و هیچ واکنش خودکاری انجام نمیشود. هدف، شناخت رفتار واقعی شبکه است.
مرحله دوم: ایجاد داشبورد
اطلاعاتی مانند پرمصرفترین IPها، پرتکرارترین مقصدها و ارتباطات غیرعادی نمایش داده میشوند.
مرحله سوم: ایجاد قوانین تشخیص
قوانینی برای Port Scan، افزایش حجم ترافیک و ارتباط با مقصدهای ناشناخته تعریف میشود.
مرحله چهارم: هشداردهی
هشدارها بر اساس سطح ریسک به تیم مربوطه ارسال میشوند.
مرحله پنجم: پاسخ نیمهخودکار
سامانه پیشنهاد ACL یا محدودسازی را ایجاد میکند، اما اجرای آن نیازمند تأیید کارشناس است.
مرحله ششم: پاسخ خودکار محدود
فقط رخدادهایی که قطعیت بالا دارند، مانند ارتباط با IP کاملاً مخرب، مشمول پاسخ خودکار زماندار میشوند.
جمعبندی
در امنیت مدرن، تشخیص ناهنجاری ترافیک شبکه یکی از حیاتیترین لایههای دفاعی است. بسیاری از حملات قبل از رسیدن به مرحله تخریب، نشانههایی در الگوی ارتباطی شبکه بر جای میگذارند. فناوری NetFlow این امکان را فراهم میسازد که بدون افت سرعت شبکه و بدون ذخیره کامل بستهها، رفتار ترافیک را پایش کنیم.
Python نیز با انعطافپذیری بالا، کتابخانههای متعدد و قابلیت اتصال به تجهیزات Cisco، پایگاه مناسبی برای ساخت موتور تحلیل شبکه فراهم میکند. با استفاده از Python میتوان دادههای NetFlow را دریافت، پردازش، دستهبندی و با Baseline شبکه مقایسه کرد.
در این مقاله، نمونههایی از تشخیص اسکن پورت، افزایش غیرعادی حجم ترافیک، ارتباط با مقصدهای مشکوک و رفتار احتمالی DDoS بررسی شد. همچنین نشان داده شد که استفاده از امتیازدهی ریسک و ترکیب NetFlow با Syslog، Threat Intelligence و اطلاعات داراییها، دقت تشخیص را افزایش میدهد.
بااینحال، موفقیت این سامانه فقط به نوشتن چند خط کد وابسته نیست. کیفیت داده، شناخت رفتار عادی شبکه، تعریف سیاست مناسب، کنترل دسترسی، مدیریت هشدارهای اشتباه و همکاری میان تیم شبکه و امنیت، همگی نقش مهمی دارند.
به نظر من، بهترین رویکرد این است که سازمان ابتدا با یک سامانه مشاهدهپذیری و هشداردهی شروع کند، سپس با بررسی نتایج واقعی، قوانین را اصلاح کرده و بهتدریج قابلیت واکنش خودکار را اضافه کند. در نهایت، سامانه تشخیص ناهنجاری میتواند بهعنوان بخشی از معماری بزرگتر DevSecOps و عملیات امنیتی سازمان فعالیت کند.
امنیت شبکه زمانی اثربخش خواهد بود که سازمان بتواند رفتار عادی خود را بشناسد، تفاوت میان رفتار عادی و مشکوک را تشخیص دهد و پیش از تبدیل یک نشانه کوچک به یک رخداد جدی، واکنش مناسب نشان دهد. من معتقدم ترکیب NetFlow، Python و تجهیزات Cisco IOS-XE میتواند گام عملی و قابلاعتمادی برای رسیدن به این هدف باشد.